درمان های شناختی رفتاری از شیوه های خیلی موفق در روان درمانی است که سابقه ۵۰ ۴۰ ساله دارد. در واقع «شناخت درمانی» یکی از روش های روان درمانی است که در سطوح مختلف به حل مشکلات روانی افراد می پردازد

رویکرد درمانی و اصول و تکنیک های آن مبتنی بر روان شناسی شناختی است که اهمیت زیادی در شناخت افکار انسان دارد. بر این اساس، در جریان شناخت ، درمانگر تلاش می کند با شناسایی افکار و باورهای فرد، به تصحیح آنها بپردازد و او را برای داشتن شناخت های مفیدتر یاری دهد. درمانگران برای آگاه سازی بیماران در مورد شناخت های منفی و خطاهای خود، از تکنیک های مختلفی استفاده می کنند. برای این کار لازم است ابتدا فرد به خطاهای شناختی خود پی ببرد و سپس تلاش کند شناخت دیگری را جایگزین آن کند. بیمار در مراحل اولیه، این کار را به کمک شناخت درمانگر انجام می دهد که تلاش می کند او را در این کار به خود نهایی برساند. در حقیقت گاهی برداشت هایی که در فکر ما از مسایل مختلف وجود دارد و باورهایی که داریم، به صورت یک اختلال تظاهر می کنند و در درمان رفتاری شناختی تاکید روی تغییر این افکارهاست.

به طور کلی این افراد باورهایی دارند که عزت نفس آنها را مرتب در هم می کوبد و وجود آنها را به سرزنش می گیرد. در این حالت، شناخت درمانگر تلاش می کند با استفاده از تکنیک های مختلف به بیمار نشان دهد که این باورها، خطاهای شناختی هستند و نمی توانند صحت داشته باشند. مثلا لازم نیست ما همه توانایی ها و مهارت هایی را که دیگران دارند، داشته باشیم و هرکس به عنوان یک انسان، توانایی ها و مهارت های خاص خود را دارد که باید آنها را شناسایی کند. تمام لحظات زندگی ما با خوشی تمام نمی گذرد، گاه ممکن است خوشحال نباشیم و حتی ممکن است احساس غم کنیم. درمانگر سعی می کند با این نوع درمان، بیمار به طور منطقی تری به مساله نگاه و مشکلاتش را حل کند. این نوع درمان در بیماری هایی مثل افسردگی، اضطراب، وسواس، اختلالات خوردن، ناتوانی ها و حتی در روابط بین فردی کاربرد دارد.

منبع: آفتاب