در این گونه افكار تفكر همه یا هیچ حاكم است . فرد یك رفتار ، فكر ، موقعیت ، پدیده یا یك موضوع را كلا سفید یا كلا سیاه می بیند . هر چیز كمتر از كامل شكست بی چون و چراست . عدم قناعت به مقدار و یا بخشی از یك كار ، یك فعالیت و یا یك امتیاز ، آنها را از مزایای آن امر محروم می كند. به طور مثال عده ای این نوع تفكر را دارند كه یا باید فلان ماشین را داشته باشند یا اصلا هیچ ماشینی را نمی خواهند.

این نوع تفكر در بسیاری از قسمتهای زندگی دیده می شود . در مثالی دیگر مدرس دانشگاه بیان می دارد كه اگر این تعداد دانشجو بود و با این شرایط من این درس را خواهم داد. در مثالی دیگر خانمی كه رزیم لاغری گرفته بود ، پس از خوردن یك قاشق بستنی گفت : برنامه لاغری من دود شد و به هوا رفت . با این طرز تلقی به قدری ناراحت شد كه یك ظرف بزرگ بستنی را تا به آخر نوش جان كرد.