افرادی كه داراى استدلال احساسى هستند فكر مى كنند كه احساسات منفى ما لزوما منعكس كننده واقعیتها هستند. این نوع استدلال احساسى ما را از بسیارى واقعیتها دور نگه مى دارد. به طور مثال (( از سوار شدن در هواپیما وحشت دارم ، چون پرواز با هواپیما بسیار خطرناك است)). ((یا احساس گناه می كنم پس باید آدم بدى باشم )) (( خشمگین هستم ، پس معلوم مى شود با من منصفانه برخورد نشده است)) (( یا چون احساس حقارت مى كنم ، معنایش این است كه فرد درجه دومی هستم )) یا (( احساس نومیدى مى كنم ، پس حتما باید نومید باشم.