دانشمندان دانشگاه جانز هاپکینز می گویند که آنها با مطالعه ذره های کوچکی از مواد ژنتیکی که شکل گیری پروتیین در مغز را کنترل می نماید سرنخ های تازه ای درباره چگونگی ساخت حافظه به دست آورده اند، و این که چگونه ممکن است روزی بتوان از داروها برای متوقف ساختن فرایندی که به بیماری های ذهنی و مخرب مغز منجر می گردد بهره گرفت.

این پژوهشگران، در گزارشی که در شماره 2 مارچ مجله علمی "سل" انتشار یافت، گفتند که microRNAs های مشخصی – اجزای ژنتیکی کنترل کننده نوع پروتیین هایی که در سلول ساخته می شود – نقش کلیدی در کنترل کنش های آنچه که عامل تغذیه عصبی مشتق از مغز (BDNF) نامیده می شود بر عهده دارد.  از مدت ها پیش دانسته است که BDNF با بقای سلول های مغزی، یادگیری عادی و تقویت حافظه پیوند دارد.

سلول های مغزی موجود در هیپوکامپ در فرایند یادگیری BDNF آزاد می نماید.  BDNF پروتیین کنشگر رشدی است که تولید دیگر پروتیین های درگیر با شکل گیری حافظه را افزایش می دهد.  با این همه، با ساز و کارهایی که هیچگاه درک نمی شد، دانسته بود که BDNF تولید کمتر از 4 درصد این پروتیین های مختلف در مغز را بالا می برد.

این سبب شد تا موللی مفرت، پزشک، دارنده دکترا، و دانشیار شیمی زیست شناسی و عصب شناسی در دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز پی گیر این موضوع باشد که BDNF به طور مشخص چگونه تعیین می کند که کدام پروتیین ها بالا بروند، و نقش تنظیم کننده microRNAs چیست.

microRNAs مولکول های کوچکی است که پیام هایی را که به عنوان نقشه های اصلی پروتیینی عمل می نماید به هم متصل و ترجمان آنها به پروتیین ها را مسدود می نماید.  بسیاری از microRNAs ساخت پروتیین در یک سلول را متوقف نموده، و در برابر، عدم وجود برخی microRNAs می تواند به تولید بالاتر پروتیین های معینی منتهی شود.

منبع: پژوهشکده علوم شناختی