رفتار درمانی عقلانی هیجانی در تبدیل باورهای نامعقول به باورهای معقول وبه تبع آن، بهبود کارکردهای هیجانی و رفتاری، همواره ادغام گرا بوده است رفتار درمانی عقلانی هیجانی از روشهای چند بعدی زیادی زیادی استفاده می کند (لازاروس، 1989) – از جمله روش های شناختی، هیجانی و رفتاری. اما این روشها را در هم ادغام کرده و به مراجعان کمک می کند نحوه تاثیر گذاری آنها بر یکدیگر را ببینند.

رفتار درمانی عقلانی هیجانی، نظریه های منحصر به فردی دارد. رفتار درمانی عقلانی هیجانی بر نظریه خود متکی است و صرفاً التقاطی نیست. نظریه رفتار درمانی عقلانی هیجانی، قسمت های مهم نظام های درمانی دیگر را در خود جای داده است. به این ترتیب همچون روانکاوی، انگیزه های ناهشیار و سیستم های دفاعی مراجعان را فاش می کند. از مفهوم خودشکوفایی یونگ هم استفاده می کند. نظریه توجه مثبت نامشروط یا پذیرش بی قید و شرط را نیز در بر می گیرد. همچون پیروان آدلر، مراجعان را با انرژی تمام به تغییر ترغیب می کند. همچون پیروان اسکینر و سایر رفتارگراها تکالیف منزل عملی – مستقیم می دهد و از شرطی سازی کنشگر استفاده می کند. به تبع گشتالت درمانگرها از روشهای وجودی، مواجهه ای و احساسی استاده می کند. گاهی اواقات نیر برای مراجعانی که نسبت به فنون عقلانی حساسیت دارند به فنون غیر عقلانی و سحر آمیز  متوسل می شود.

رفتاردرمانی عقلانی هیجانی برخی از جنبه های نظریه های درمانی را در هم می آمیزد و در مورد مراجعانی که روشهای مطلوب این نظریه را دوست ندارندبه فنون التقاطی روی می آورد.  

نصرت توجوان 

منبع رفتار درمانی عقلانی هیجانی، آلبرت الیس